دلشدگان

گوش کن...! جاده صدا می زند از دور قدم های تو را
چشم تو زینت تاریکی نیست...
پلکها را بتکان
کفش به پا کن و بیا
و بیا تا جایی که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد
و زمان روی کلوخی بنشیند با تو
پارسایی ست در آنجا که تو را خواهد گفت:
بهترین چیز رسیدن به نگاهی ست که از حادثه ی عشق ترست!
****    ****    ****    ****
سلام ... یه سلام مهتابی به همه ی دوستان خوبم... و یه سلام مخصوص تر به دوستان خوب انجمن ادبی دانشگاه خودمون دوستان گل تهران شمالی...! خوش اومدین به محفل ادبی خودتون...  کلبه ایه که درش باز شده...! اینجا صاحبخونه و مهمون خودتونید...! ار اینکه اینجا دور هم جمع شدیم خوشحالیم... امیدواریم لحظات خوب و قشنگی برای هم بسازیم... شادیتون پایدار... سبز باشید! :)  

ما  دلشدگان خسرو شيرين پناهيم

ما كشته ي آن مهرخ خورشيد كلاهيم

ما از دو جهان غير تو اي عشق نخواهيم

صد شور نهان با ما،تاب و تب جان با ما

در اين سر بي سامان،غمهاي جهان با ما

با ساز و ني، با جام مي، با ياد وي

شوري دگر اندازيم، در ميكده ي جان

جمع مستان غزل خوانيم

همه مستان سر اندازيم، سر افرازيم

جز اين هنر ندانيم، كه هر چه مي توانيم

غم از دلها بر اندازيم ، بر اندازيم...